Przygotowanie pliku do druku wymaga uwzględnienia szeregu czynników technicznych, które zapewnią **wysoką jakość** finalnego wydruku. Znajomość parametrów takich jak rozdzielczość, przestrzeń kolorów czy odpowiednie marginesy pozwoli uniknąć kosztownych poprawek i przyspieszy cały proces produkcji. Poniższy tekst przybliża najważniejsze etapy przygotowania pliku do drukarni.

Format i rozdzielczość pliku

Wybór odpowiedniego formatu graficznego ma kluczowe znaczenie dla jakości wydruku. Najczęściej spotykane są pliki wektorowe (EPS, AI, PDF) oraz pliki rastrowe (TIFF, PSD, JPEG). W zależności od projektu stosuje się:

• Wektory – idealne dla logotypów, ilustracji i elementów składających się z linii prostych lub krzywych; nie tracą jakości przy skalowaniu.
• Rastery – najlepsze dla zdjęć i grafik z dużą liczbą detali; wymagają odpowiedniej rozdzielczości.

Optymalna rozdzielczość

• Druk offsetowy: 300 DPI dla obrazów kolorowych oraz czarno-białych.
• Druk wielkoformatowy: od 100 do 150 DPI, w zależności od dystansu oglądania.
• Proof cyfrowy: 150–200 DPI.

Zbyt niska rozdzielczość prowadzi do efektu ziarna i rozmycia, a zbyt wysoka – generuje ciężkie pliki, co spowalnia przesyłanie i obróbkę.

Przestrzeń kolorów i profil ICC

Drukarnie pracują w przestrzeni CMYK, podczas gdy ekrany wykorzystują RGB. Konwersja kolorów na odpowiedni model jest niezbędna, by uniknąć niespodzianek kolorystycznych.

Wybór przestrzeni kolorów

• Praca w RGB na etapie projektowania: zalecana, gdy plik wymaga intensywnej edycji kolorystycznej.
• Końcowa konwersja do CMYK: konieczna przed wysłaniem pliku do drukarni.

Profil ICC

Profile ICC pozwalają na standaryzację kolorów między różnymi urządzeniami. Należy użyć profilu dostarczonego przez drukarnię lub zgodnego z jej standardami (np. FOGRA39, GRACOL).

• Dołącz profil do pliku PDF, aby drukarnia mogła wiernie odtworzyć kolory.
• Sprawdź próbny wydruk (proof), by mieć pewność, że barwy odpowiadają założeniom.

Spady, marginesy i bezpieczne obszary

Aby uniknąć białych linii na krawędziach materiału, projekt powinien uwzględniać spady (bleed) i marginesy. Brak tych elementów może skutkować odcięciem fragmentu grafiki.

Spady (bleed)

• Standardowo 3 mm z każdej strony – w przypadku materiałów offsetowych.
• 5–10 mm zalecane dla formatów wielkoformatowych lub przy ograniczonej precyzji cięcia.

Marginesy i bezpieczny obszar

• Tekst i istotne elementy graficzne w odległości co najmniej 5 mm od krawędzi dzieła.
• Większe marginesy (10–15 mm) dla produktów typu broszury z oprawą szytą lub klejonych.

Projektując układ, należy uwzględnić, że proces cięcia może się minimalnie różnić w zależności od maszyny. Zbyt wąskie marginesy grożą obcięciem kluczowych elementów.

Fonty i osadzanie czcionek

Nieosadzone fonty to częsty problem powodujący automatyczną zamianę czcionek przez system drukarni. Aby tego uniknąć:

• Konwertuj tekst na krzywe (ścieżki) w plikach wektorowych – zachowujesz reprodukcję projektu w 100%.
• W formatach PDF – osadzaj wszystkie użyte fonty (embed fonts).
• Sprawdź, czy nie używasz czcionek z ograniczoną licencją uniemożliwiającą osadzenie.

Tekst przekonwertowany na ścieżki nie może być już edytowany, dlatego zawsze zachowuj wersję źródłową z edytowalnymi fontami.

Proofing i kontrola preflight

Ostatnie etapy przygotowania pliku to proofing oraz kontrola preflight. Pozwalają one wychwycić błędy jeszcze przed rozpoczęciem druku.

Proof cyfrowy i papierowy

• Proof cyfrowy – szybki podgląd na ekranie lub mały wydruk, pokazuje rozmieszczenie elementów i przybliżone kolory.
• Proof papierowy – druk próbny na maszynie produkcyjnej, daje dokładny obraz ostatecznego efektu.

Preflight

• Sprawdzenie zgodności pliku z wymaganiami drukarni (format, kolory, spady, fonty).
• Wykrywanie brakujących grafik, obrazów o zbyt niskiej rozdzielczości czy nieprawidłowych profili kolorów.

Wiele programów graficznych (InDesign, Acrobat Pro) posiada wbudowane narzędzia do preflightu. Regularne korzystanie z tej funkcji eliminuje większość formalnych błędów.

Podsumowanie etapów bez stresu

Zastosowanie się do powyższych wskazówek umożliwia przygotowanie pliku do druku bez konieczności wprowadzania kosztownych poprawek. Kluczowe elementy to:

• Format i **rozdzielczość** dostosowane do technologii druku;
• Konwersja do **CMYK** i poprawne osadzenie profilu **ICC**;
• Ustalenie **spadów**, **marginesów** oraz bezpiecznych obszarów;
• Osadzanie i ewentualne konwertowanie **fontów**;
• Dokładna kontrola poprzez **proof** i **preflight**.

Staranne przygotowanie pliku zwiększa efektywność produkcji i gwarantuje, że zamówione materiały reklamowe czy firmowe będą najwyższej jakości.